Üniversite öğrencilerinin şehre katkısıyla birlikte belirli dönemlerde genç nüfusun görünürlüğü artarken, aile yapısında da çekirdek hane modelinin yaygınlaştığı gözleniyor. Bu durum, mahalle yapısından konut talebine kadar birçok alanda yeni bir sosyal hareketlilik oluşturuyor.
Kırsal alan ile şehir merkezi arasındaki yerleşim tercihleri de nüfus yapısındaki değişimin önemli unsurlarından biri olarak öne çıkıyor. Şehir merkezine yönelen yerleşim eğilimi, hizmetlere erişim, eğitim ve ticaret gibi alanlarla birlikte değerlendiriliyor.
Iğdır’ın sınır ticareti, tarım potansiyeli ve gelişen hizmet sektörü de nüfus hareketliliğini şekillendiren faktörler arasında bulunuyor. Bu çerçevede şehir, hem yerleşim hem de ekonomik faaliyet açısından farklı profillerin bir araya geldiği bir yapı sergiliyor.
Genel tabloya bakıldığında Iğdır’da nüfus yapısındaki değişim, şehirleşme, eğitim ve ekonomik faaliyetlerin birlikte etkilediği çok boyutlu bir süreç olarak değerlendiriliyor. Bu dönüşüm, kentin sosyal yapısından yerel planlamaya kadar farklı alanlarda belirgin değişimleri ortaya koyuyor.
