Bazı duygular zamanla silinmez; yalnızca sessizleşir. İnsan, geçmişte yaşadığı anları geride bıraksa da hatıraların bıraktığı izler kalbin bir köşesinde yaşamaya devam eder. Aşk, bu izlerin en derin olanıdır. Çünkü sevilen kişi yalnızca yaşanan zamanda değil, hatırlanan her anda yeniden var olur.
Hatırlamak bazen bir özlem, bazen bir kırgınlık, bazen de içten içe taşınan bir hikâyedir. Bu hikâyelerin en sade anlatımı ise çoğu zaman şiirlerde kendine yer bulur. Bu duygularla, sizlere yıllar önce kaleme alınmış bir şiiri bırakıyorum.
UNUTMADIM
Unutmadım birtanem.
Elele geçirdiğimiz günleri
Unutmadım birtanem
Beraber olduğumuz saatleri.
Unutmadım birtanem.
Aramızdaki anlamsız kavgaları.
Unutmadım birtanem.
Bana çektirdiğin azaplı dakikaları.
Unutmak kolay mı sandın.
Bu güzel aşkımızı sen kapattın.
Benim sevgimi boşa saydın.
Şu yalan dünyanın zevkine kandın
Harun Cengiz
23/06/1984
“Unutmadım”, sadece geçmişe ait bir hatırlayış değil; insanın içinde uzun süre yaşayan duyguların ifadesi olarak kalıyor. Bazı hikâyeler biter, bazı cümleler susar ama hatıralar kendi sessiz diliyle varlığını sürdürür. Bu şiir, tam da o susmayan hatırlayışın izini taşıyor.
Şiirlerin bıraktığı bu derin izde, bir başka mısrada yeniden buluşmak dileğiyle.
